GUARAMBARÉ YVOTY
Ndaikatuvéima aiko, en esta Tierra Escondida
ahechasénte querida, por lo menos nde pukavy
Nde ko ha'e che reindy, paraguaya ijukyetéva
Rosa, Jazmín ha Azucena, guarambareña yvoty.
.
Ko'a Tupãsy ypýpe, orerejava'ekue un día
naimo’ãigui muñequita, ajuva'erã rohayhu
Ko'a Tetã ambuégui, asapukái ndéve aína
Reikuaa haĝua che niña, mba'éichapa rohechaga'u
.
Ne mandu'ápa reinita, jaharõ jepe'ahápe
Ñañomuñárõ pe ñúre, jaipo'o guavirami
Ha umi guyra'i mimi, opuraheipa ojojáva
vy'águi ovevepáva, ohechávo nde saraki.
.
Pe Lasarito syiýpe, reikérãmo rejahu
rejoguaiténteva chéve, pira'ípe che yvoty
ha ne akãrangue sa'yju, rembovevérõ reína
ha'eténte vaicha chéve, ahecháva Tupãsy.
.
Amondohóvo querida, ko che ñe’ẽ mbykymi
Che akãme araháta, hoy por siempre prenda mía
Esta dulce melodía ndéve ajapova'ekue
Como recuerdo de aquel tiempo, jajokuaárõ guare.
//
TERRUÑO FELIZ
Con el permiso de todos, le cantaré a mi pueblito. E
ste terruño bendito, llamado Guarambaré.
En su tierra crece dulzura, y se convierte en miel de caña
Que bravura y con maña, también se puede beber.
.
Su famoso Ykua Tres Pozos, donde las niñas acuden
Torneando la cintura, traerán y ro’ysã
Mientras sus hombres derraman, sudor de machete y arado
Para mañana ganarse, el sustento del hogar.
.
Sus principios escuelas, con abnegadas maestras
Enseñan a nuestros niños, el idioma del saber
Mientras en sus calles se escuchan, el grito de algún boyero
Dirigiendo la carreta, hacia algún cañaveral.
.
Estos versos te dedico, ciudad alegre y feliz
Soy bohemio vagabundo que demuestra que te quiere
Y mostrarle así al mundo de lo grande que tú eres.
//
NIÑO DE LA CALLE
Perdón señor, no le sobró un pan o un trozo de carne
Sabe Ud. no estoy solo, pero quiero compartir,
hoy es Nochebuena.
¡Oh!... Qué casualidad, yo no tengo casa ni tengo a mis padres.
Sabe, yo vivo en la calle, tengo cinco hermanos, todos son chiquitos.
.
Soy el mayorcito, yo soy el más grande
No sé de cariño, no conozco a nadie
Juego y mato el tiempo, entre carros viejos ahí por la calle
Mis otros hermanos son igual que yo, vuelan por los aires.
.
Mis padres se fueron, no sé hacia dónde, ellos nos abandonaron
Lo que si sé bien, que la vida es dura, aquí en la calle.
Hay que aprender a vivir con drogas, fumar, robar para así vivir
Hoy lo harás por mí, y también por ellos, mañana por ti y quizás mejor.
No nos discrimines, ni des vuelta la cara, ya que para otros somos cosa rara.
.
No importa señor, los niños no mueren, reviven sus almas
Y allá en el cielo, hay pan, también agua.
Ayúdanos Dios, a llegar a tu diestra, donde encontraremos
Ese amor bien puro, esa comprensión, de que nuestros padres se han olvidado.
.
Fuente: POETAS Y POETISAS DEL “TERRITORIO ESMERALDA” – GUARAMBARÉ por DELIA PICAGUÁ BORDÓN. Título de tapa: extractado del poemario “Territorio Esmeralda”, de Gladys Carmagnola, dedicado a Guarambaré. © DELIA PICAGUÁ BORDÓN, Asunción-Paraguay, noviembre 2009.